Ο ναός θάφτηκε από ηφαιστειακή τέφρα για αιώνες, ανακαλύφθηκε ξανά το 1733, εν μέρει αποκαταστάθηκ
Διατήρηση Prambanan — Από την Ανακάλυψη του 1733 έως τον Σεισμό του 2006
Η σύγχρονη επισκεπτική εμπειρία του Prambanan είναι το αποτέλεσμα σχεδόν 90 ετών εργασιών διατήρησης. Ο ναός θάφτηκε από ηφαιστειακή τέφρα τον 16ο-17ο αιώνα, εν μέρει ανακαλύφθηκε ξανά από έναν ολλανδό τοπογράφο το 1733, επίσημα καταγράφηκε το 1885, και ουσιαστικά αποκαταστάθηκε από το 1937 έως το 1953. Ο σεισμός της Yogyakarta το 2006 προκάλεσε ζημιά σε αρκετούς ναούς και πυροδότησε άλλη μία εκστρατεία διατήρησης. Αυτός ο οδηγός δείχνει τη σαφή πραγματική ιστορία διατήρησης.
Κλείστε την είσοδό σας στο Prambanan ↗Ταφή και επανανακάλυψη (16ος-19ος αιώνας)
Οι δυναστείες Sailendra και Sanjaya της κεντρικής Ιάβας παρήκμασαν τον 10ο-11ο αιώνα· το Prambanan πιθανώς εγκαταλείφθηκε μέχρι τον 11ο αιώνα. Μέχρι τον 16ο-17ο αιώνα οι ναοί ήταν εν μέρει θαμμένοι από τέφρα εκρήξεων του κοντινού όρους Merapi. Η βλάστηση σκέπασε τις δομές. Οι τοπικοί Ιαβανέζοι γνώριζαν τα ερείπια αλλά τα θεωρούσαν ιερά και τα απέφευγαν· η ταυτότητα του μεσαιωνικού βασιλείου είχε χαθεί.
Το 1733, ο ολλανδός τοπογράφος C.A. Lons σημείωσε το Prambanan στους χάρτες του της Ιάβας. Η πρώτη επίσημη ευρωπαϊκή καταγραφή ήταν το 1885, όταν ο ολλανδός αποικιακός αρχαιολόγος J. Groneman δημοσίευσε εικονογραφημένες περιγραφές. Ο ναός ήταν ερείπιο — τα κύρια ιερά εν μέρει καταρρευμένα, σκόρπια πέτρινα θραύσματα σε όλο το συγκρότημα, οι γύρω 224 ναοί perwara σχεδόν εντελώς πεσμένοι.
Η ανακατασκευή 1937-1953
Η μεγάλη αποκατάσταση ξεκίνησε το 1937 υπό την ολλανδική αποικιακή αρχαιολογική υπηρεσία. Ο ναός του Shiva ήταν η προτεραιότητα — ο πιο σημαντικός και ο πιο πλήρως καταρρευμένος. Η αποκατάσταση χρησιμοποίησε τη μέθοδο της αναστύλωσης: τα αρχικά πέτρινα θραύσματα ταξινομήθηκαν, αναγνωρίστηκαν από τη θέση τους μέσω στοιχείων σκάλισης, και επανασυναρμολογήθηκαν στην αρχική δομή. Οι λείπουσες πέτρες αφέθηκαν ως κενά αντί να αντικατασταθούν με σύγχρονο υλικό.
Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος διέκοψε τη δουλειά· η ιαπωνική κατοχή της Ιάβας (1942-1945) σταμάτησε τη διατήρηση. Μετά την ανεξαρτησία της Ινδονησίας (1945), η ινδονησιακή κυβέρνηση συνέχισε τη δουλειά. Ο ναός του Shiva ήταν ουσιαστικά ολοκληρωμένος μέχρι το 1953, με τους ναούς Brahma και Vishnu να ακολουθούν στις επόμενες δεκαετίες. Οι 224 ναοί perwara δεν αποκαταστάθηκαν ποτέ πλήρως· οι περισσότεροι παραμένουν μερικά ερείπια. Η UNESCO κατέγραψε το Prambanan το 1991.
Ο σεισμός του 2006 και μετά
Στις 27 Μαΐου 2006, ένας σεισμός μεγέθους 6,3 χτύπησε την περιοχή της Yogyakarta. Ο σεισμός σκότωσε πάνω από 5.500 ανθρώπους και προκάλεσε ζημιά σε χιλιάδες κτίρια. Στο Prambanan, τα κύρια ιερά δεν υπέστησαν σοβαρή ζημιά χάρη στη μεσαιωνική ιαβανέζικη αντισεισμική κατασκευή (αλληλοσυνδεόμενη πέτρα χωρίς κονίαμα). Ωστόσο, αρκετοί από τους μικρότερους βοηθητικούς ναούς κατέρρευσαν και χρειάστηκαν ανακατασκευή.
Οι εργασίες διατήρησης μετά το 2006 επικεντρώθηκαν στη σταθεροποίηση των κατεστραμμένων ναών και στη σεισμική ενίσχυση των κύριων ιερών. Μερικοί από τους ανακατασκευασμένους ναούς περιλαμβάνουν πλέον διακριτικές λεπτομέρειες σεισμικής ενίσχυσης αόρατες στους επισκέπτες αλλά σχεδιασμένες να αντέξουν μελλοντικούς σεισμούς. Το ναϊκό συγκρότημα άνοιξε ξανά στους επισκέπτες μετά από περίπου 18 μήνες κλειστό μετά τον σεισμό. Η διατήρηση συνεχίζεται· μικρές μετατοπίσεις πέτρας επισκευάζονται κάθε χρόνο.