Tapınak yüzyıllarca volkanik külle gömülüydü, 1733'te yeniden keşfedildi, kısmen restore
Prambanan Koruma — 1733 Yeniden Keşfinden 2006 Depremine
Prambanan'ın modern ziyaretçi deneyimi, neredeyse 90 yıllık koruma çalışmasının sonucudur. Tapınak, 16-17. yüzyıllarda volkanik külle gömüldü, 1733'te bir Hollandalı topograf tarafından kısmen yeniden keşfedildi, 1885'te resmi olarak belgelendi ve 1937'den 1953'e kadar önemli ölçüde restore edildi. 2006 Yogyakarta depremi birkaç tapınağa hasar verdi ve başka bir koruma kampanyasını tetikledi. Bu rehber, net gerçek koruma tarihini gösterir.
Prambanan girişinizi rezerve edin ↗Gömülme ve yeniden keşif (16-19. yüzyıl)
Orta Java'nın Sailendra ve Sanjaya hanedanları 10-11. yüzyıllarda gerileme yaşadı; Prambanan muhtemelen 11. yüzyıla kadar terk edilmişti. 16-17. yüzyıllara gelindiğinde tapınaklar, yakındaki Merapi Dağı'nın patlamalarından gelen külle kısmen gömülmüştü. Bitki örtüsü yapıları kapladı. Yerel Cavalılar kalıntıların varlığını biliyordu ama onları kutsal sayıp kaçınıyordu; ortaçağ krallığının kimliği kaybolmuştu.
1733'te, Hollandalı topograf C.A. Lons, Java haritalarında Prambanan'ı not etti. İlk resmi Avrupa belgelemesi, Hollandalı sömürge arkeoloğu J. Groneman'ın resimli açıklamalar yayımladığı 1885'te oldu. Tapınak bir harabeydi — ana ibadet yerleri kısmen çökmüş, kompleks genelinde dağınık taş parçaları, çevredeki 224 perwara tapınağı neredeyse tamamen yıkılmıştı.
1937-1953 yeniden inşası
Büyük restorasyon, 1937'de Hollandalı sömürge arkeoloji hizmeti altında başladı. Shiva tapınağı öncelikti — en önemli ve en tam çökmüş olan. Restorasyon, anastilozis yöntemini kullandı: özgün taş parçaları sınıflandırıldı, oyma kanıtlarından konumlarına göre tanımlandı ve özgün yapıya yeniden monte edildi. Eksik taşlar, modern malzemeyle değiştirilmek yerine boşluk olarak bırakıldı.
İkinci Dünya Savaşı çalışmayı kesintiye uğrattı; Java'nın Japon işgali (1942-1945) korumayı durdurdu. Endonezya bağımsızlığının ardından (1945), Endonezya hükümeti çalışmaya devam etti. Shiva tapınağı 1953'e kadar önemli ölçüde tamamlandı; Brahma ve Vishnu tapınakları sonraki on yıllarda takip etti. 224 perwara tapınağı hiçbir zaman tam olarak restore edilmedi; çoğu kısmi harabe olarak kalır. UNESCO, Prambanan'ı 1991'de tescil etti.
2006 depremi ve sonrası
27 Mayıs 2006'da, 6,3 büyüklüğünde bir deprem Yogyakarta bölgesini vurdu. Deprem 5.500'den fazla insanın ölümüne neden oldu ve binlerce binaya hasar verdi. Prambanan'da, ana ibadet yerleri, ortaçağ Java'sının depreme dayanıklı yapısı (harçsız birbirine geçen taş) sayesinde ciddi hasar görmedi. Ancak, daha küçük yardımcı tapınakların birçoğu çöktü ve yeniden inşa gerektirdi.
2006 sonrası koruma çalışmaları, hasarlı tapınakları sabitlemeye ve ana ibadet yerlerini sismik olarak güçlendirmeye odaklandı. Yeniden inşa edilen tapınakların bazıları artık ziyaretçilere görünmez ama gelecekteki depremleri idare etmek için tasarlanmış ince sismik destek detayları içerir. Tapınak kompleksi, depremden sonra yaklaşık 18 aylık kapalı kalmanın ardından ziyaretçilere yeniden açıldı. Koruma devam etmektedir; küçük taş kaymaları her yıl onarılır.